
Παραμονή της πρωτοχρονιάς, οι γυναίκες στην Ορμύλια φτιάχνουν τα κλικούδια. Τα κλικούδια είναι κουλούρια σε σχήμα στρογγυλό, όπως αυτά της φωτογραφίας. Ο τρόπος παρασκευής τους είναι απλός. Συνέχεια ανάγνωσης «Πρωτοχρονιάτικα έθιμα της Ορμύλιας»
επικαιρότητα, ιστορία, λαογραφία

Ανακοινώθηκαν σήμερα από το Πρωτοδικείο τα ονόματα των υποψηφίων δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων για τις επερχόμενες εκλογές της 8ης Οκτωβρίου.

Οι πέντε συνδυασμοί που θα συμμετάσχουν στις εκλογές είναι:
1. Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ (επικεφαλής ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΓΓΙΛΑΣ)
2. ΛΑΪΚΗ ΣΎΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ (επικεφαλής ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ)
3. ΣΧΕΔΙΟ 952 (επικεφαλής ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ)
4. ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΣ ΞΕΚΙΝΑΜΕ (επικεφαλής ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΣ)
5. ΙΣΧΥΡΟΣ ΔΗΜΟΣ (επικεφαλής ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ)
Συνέχεια ανάγνωσης «Υποψήφιοι σύμβουλοι για τις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου στον Δήμο Πολυγύρου»
Δευτέρα 03 Ιουλίου 2023
Με μεγάλη μου χαρά και αμέριστο θαυμασμό προς το πρόσωπό του, πληροφορήθηκα ότι ο συντοπίτης μας κ. Ιωάννης Γιοματάρης, πρόκειται να βραβευθεί για την συνεισφορά και τα επιτεύγματά του στον τομέα της σωματιδιακής φυσικής, καθώς θα του απονεμηθεί το «2023 ICFA Instrumentation Award» στο Cape Town της Νότιας Αφρικής τον Σεπτέμβριο, στην διεπιστημονική διάσκεψη TIPP που τιμά παγκοσμίως επιστήμονες και μηχανικούς από όλο τον κόσμο.
Συνέχεια ανάγνωσης «Βράβευση του Γιοματάρη Ιωάννη με το «2023 ICFA Instrumentation Award»»
Τα πανηγύρια ήταν τρόπος διασκέδασης στα παλιά χρόνια. Ένα τέτοιο πανηγύρι ήταν και είναι το πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων (στις 29 Ιουνίου) που ξεχώριζε από τα άλλα.
Η παράδοση λέει πως στην αρχή υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι και δίπλα τους μία πηγή. Σ’ αυτήν την πηγή λέγεται πως κάθε χρόνο , παραμονή της γιορτής, κατέβαινε μία ελαφίνα και έπινε νερό. Κι αφού την άφηναν να ξεκουραστεί, οι χωριανοί την πιάνανε, τη σφάζανε και την κάνανε φαγητό που πρόσφεραν στους προσκυνητές την ημέρα της γιορτής. Μια χρονιά άργησε να έρθει και μόλις ήρθε την έσφαξαν αμέσως χωρίς να πιει νερό. Από τότε δεν ξανακατέβηκε.
Όταν κάηκε το εκκλησάκι, χτίσανε το σημερινό ξωκλήσι, το 1859, στη σημερινή θέση. Την πηγή απ’ όπου έπινε η ελαφίνα το νερό την κάνανε πηγαδάκι και φρόντισαν κατά το χτίσιμο της εκκλησίας να βρεθεί στο εσωτερικό της. Απ’ αυτό το πηγάδι έπαιρναν οι προσκυνητές το αγίασμα και ράντιζαν το σπίτι και το στάβλο για να ‘χουν την ευλογία των Αποστόλων.Σας παρουσιάζουμε τα κυριότερα σημεία της μελέτης του φράγματος την οποία δημοσίευσε η Συνεργασία Πολιτών Δήμου Πολυγύρου και μπορείτε να την κατεβάσετε ολόκληρη από τον σύνδεσμο: Μελέτη φράγματος Χαβρία


Η σύνοψη της μελέτης βρίσκεται ολόκληρη στο ακόλουθο 19σέλιδο αρχείο pdf:

Παρουσιάζουμε μία μελέτη του καθηγητή Βασίλη Κ. Γούναρη (Τμήμα Ιστορίας & Αρχαιολογίας ΑΠΘ) με τίτλο «Η πειρατική επιδρομή του Κωνσταντίνου Δουμπιώτη στη Χαλκιδική και η άγνωστη μάχη της Ορμύλιας (1826)», η οποία δημοσιεύτηκε στον τεσσαρακοστό δεύτερο τόμο (2017) του συγγράμματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (σ. 513-520).

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ομιλία με τίτλο:
«Η Ορμύλια στις εκδόσεις της Ι.Λ.Ε.Χ.:
αναδρομή στο παρελθόν, ιδέες για το παρόν»
που συνδιοργάνωσε η Δημοτική Κοινότητα Ορμύλιας με το Ν.Π.Δ.Π. «Αριστοτέλης», το Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 19:00 στο ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Καταστήματος Ορμύλιας.
Ομιλητής ήταν ο εξαίρετος Δρ. Νίκος Μερτζιμέκης – Αρχαιολόγος – Βυζαντινολόγος, Α’ Αντιπρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής (Ι.Λ.Ε.Χ.) ενώ την ομιλία συντόνισαν ο βιβλιοθηκονόμος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ορμύλιας κ. Βασίλης Γκαρλής και ο Γιάννης Λελεγιάννης, μέλος του τοπικού συμβουλίου της Ορμύλιας.
Την ομιλία τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί εκλεκτοί άνθρωποι του τόπου μας, όπως ο πατέρας Ιωάννης, ο βουλευτής Χαλκιδικής κ. Πάνας, ο αντιδήμαρχος της Δ.Ε. Ορμύλιας κ. Ματέας, ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ορμύλιας κ. Τσινάς, η δημοτική σύμβουλος κα. Άννα Καμαργιώτου, ο σύμβουλος της Δημοτικής Κοινότητας Ορμύλιας κ. Γιάννης Λανταβός, ο αρχαιολόγος κ. Μάντσιος, ο εκπαιδευτικός-συγγραφέας κ. Κανατάς, και πολλοί ακόμα συγχωριανοί μας, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά. Επίσης ευχαριστούμε τους αδελφούς Τσικούρη για την παραχώρηση του προτζέκτορα καθώς και τον κ. Χοτομανίδη Μπάμπη για την φωτογραφική κάλυψη της εκδήλωσης.

Στο παρόν άρθρο αναλύουμε την πληθυσμιακή εξέλιξη της Ορμύλιας από την απελευθέρωσή της το 1912 μέχρι και σήμερα.
Το μακρινό 1913, ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση της Χαλκιδικής από τον τούρκικο ζυγό, στη Βόρεια Ελλάδα υπήρχαν 206 οικισμοί της κατηγορίας 1000-5000 κάτοικοι εκ των οποίων οι 14 στη Χαλκιδική. Ένας από αυτούς και η Ορμύλια.

Πριν από 24 χρόνια, τον Αύγουστο του 1995, η Ορμύλια κατέθεσε αίτημα σχετικά με την αναγνώριση της Κοινότητας Ορμύλιας ως Δήμο. Τα πλεονεκτήματά της καθώς και οι μοναδικές επιδόσεις της εκείνη την περίοδο εντυπωσίαζαν στο άκουσμα τους, αφού ένα μικρό χωριό κατάφερε να συνδυάζει πολλές παραγωγικές πρωτιές σε ελιές, φρούτα και ζαρζαβατικά, μεγάλη ιστορία και αναφορές από τον Θουκυδίδη και τον Ηρόδοτο. Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία δυο σημαντικών μοναστηριών στην περιοχή, το γυναικείο μοναστήρι «Παναγία η Φιλανθρωπινή» και το μοναστήρι του «Οσίου Αρσενίου».
Διαβάστε παρακάτω το πρακτικό της συνεδρίασης της 7ης Αυγούστου του 1995 που περιέχει την σχετική απόφαση 150/1995, σχετικά με την αναγνώριση της Ορμύλιας ως «Δήμος Ορμύλιας» .
Σημείωση: Πλέον, από το 2011, η Ορμύλια ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Πολυγύρου. Συνέχεια ανάγνωσης «Η αναγνώριση της Ορμύλιας ως «Δήμος Ορμύλιας»»

Η αναγνώριση της Ορμύλιας έγινε με το Βασιλικό Διάταγμα το οποίο υπογράφηκε από τον Αλέξανδρο, Βασιλιά της Ελλάδας (1917-1920), και τον Υπουργό Εσωτερικών και Αντιπρόεδρο της τότε κυβέρνησης (1918-1920) Κωνσταντίνο Δ. Ρακτιβάν, την 28η Ιουνίου του 1918, στο ΦΕΚ 152/1918 που εκδόθηκε την 9η Ιουνίου του ίδιου έτους. Στο συγκεκριμένο ΦΕΚ, συμπεριλαμβάνονται οι αναγνωρίσεις εκατοντάδων ακόμα Κοινοτήτων στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, η οποία είχε απελευθερωθεί λίγα χρόνια πριν.
Το πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο της Ορμύλιας:
Οι κάτοικοι το 1920 ανέρχονταν στους 1547. Πρώτος πρόεδρος της Ορμύλιας στις 17-11-1919 έγινε ο Αριστείδης Καραγιαννίδης και κοινοτικοί σύμβουλοι οι: Κωνσταντίνος Κοτζαμάνης, Γεωργάκης Μέρμηγκας, Ιωάννης Δήμου(Ανέγρονος), Ιωακείμ Μίχου και ο Γεωργάκης Παπαοικονόμου.
Από τότε μέχρι και σήμερα άλλαξαν πολλά στην Ορμύλια. Έπειτα από το 1918 όπου αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Ορμύλιας και παρέμεινε έτσι για ογδόντα ένα (81) χρόνια, λειτούργησε ως Δήμος για δώδεκα χρόνια (12) (1999-2010), ενώ πλέον αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καλλικρατικού» Δήμου Πολυγύρου.
Δείτε παρακάτω όλα τα Κοινοτικά Συμβούλια της Ορμύλιας, από το 1919 έως το 1995. Συνέχεια ανάγνωσης «Η αναγνώριση της Ορμύλιας ως «Κοινότης Ορμυλίας»»

του Λελεγιάννη Γιάννη
Πριν από χρόνια, όταν είχα πρωτοξεκινήσει τον «Σαματά στην Ορμύλια» το 2010, ο αρχαιολόγος Νίκος Παπαοικονόμου από τα Δουμπιά, μου είχε στείλει αρκετό υλικό που αφορά στην Ορμύλια. Μεταξύ αυτών και ο εκλογικός κατάλογος της Ορμύλιας το 1927 τον οποίο και αποδελτίωσα. Συνέχεια ανάγνωσης «Εκλογικός κατάλογος της Κοινότητας Ορμύλιας (1927)»

Στις αρχές του 20ου αιώνα τα εναπομείναντα μετόχια στην Ορμύλια ήταν του Βατοπεδίου και του Ζωγράφου. Οι μοναχοί του μετοχιού της μονής Ζωγράφου (βουλγαρικής καταγωγής) ήθελαν να επεκτείνουν τα όρια σε βάρος των ντόπιων ιδιοκτησιών κι άρχισαν να μπήγουν παλούκια για να οριοθετήσουν την περιοχή τους. Αυτό όμως προκάλεσε την οργή των Ορμυλιωτών, οι οποίοι αντέδρασαν δυναμικά. Να πως διηγείται η κα Μπαλχάνου Βασίλω το ιστορικό. Συνέχεια ανάγνωσης «Το μετόχι του Ζωγράφου και οι στασιαστές Ορμυλιώτες»
Λόγω της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, παραθέτω τη μαρτυρία του παππού μου από τον πόλεμο του ’40.
Αφήγηση: Λελεγιάννης Ιωάννης (1916-1998)
Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου ο κόσμος βρισκόταν ήδη στις δουλειές του. Από τα χαράματα ξεκινούσαν, γιατί ήταν η εποχή που μάζευαν τις ελιές. Ήμασταν κι εμείς στον ελαιώνα και μαζεύαμε τις ελιές στο Γκριντίσι. Σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε ο αδερφός μου ο Χρήστος, ο οποίος δούλευε στα μεταλλεία της Γερακινής και μας ανακοίνωσε με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο ότι οι Ιταλοί μας κήρυξαν τον πόλεμο. Το είχε μάθει από το μοναδικό ραδιόφωνο που βρισκόταν στο καφενείο του Ιωσήφ.
Τσουβαλιάσαμε τις ελιές, τις φορτώσαμε στα ζώα και κινήσαμε για το σπίτι. Ήταν ήδη απόγευμα. Στην αγορά (πλατεία του χωριού) μάθαμε ότι είχε φύγει η πρώτη αποστολή για το Μέτωπο. Μόλις νύχτωσε κι ήρθαν κι άλλα παλικάρια που είχαν επιστρέψει από τις εργασίες τους στα χωράφια και ξεκινήσαμε για τον Πολύγυρο, τραγουδώντας.

Ο Σαματάς στην Ορμύλια είναι το ιστολόγιο που αποφάσισα να φτιάξω τον Γενάρη του 2010 και το οποίο αναφέρεται στον τόπο καταγωγής μου, την Ορμύλια Χαλκιδικής.
Μέχρι τώρα υπήρξαν δύο (2) περίοδοι για το ιστολόγιο, και από σήμερα, μετά από μία παύση μερικών μηνών, μπαίνουμε στην τρίτη περίοδο.
Ο ιδιοκτήτης και διαχειριστής του ιστολογίου, Γιάννης Λελεγιάννης.